Zelf kombucha maken
- Dr. Saartje Jooris

- 17 jul
- 8 minuten om te lezen
Een praktische beginnersgids voor het veilig brouwen van gefermenteerde thee
De eerste keer dat je kombucha maakt, kan het proces verrassend onzeker aanvoelen. Je zet een grote pot zoete thee, legt er een vreemde, rubberachtige schijf op en laat die vervolgens een week op het aanrecht staan. Is het wel aan het fermenteren? Is er iets misgegaan? Zijn die bruine sliertjes normaal? En hoe weet je eigenlijk wanneer de kombucha klaar is?

Zodra je begrijpt wat er in de pot gebeurt, wordt kombucha maken een stuk eenvoudiger.
Kombucha is gezoete thee die gefermenteerd wordt door een gemeenschap van gisten en bacteriën. De gisten beginnen de suiker af te breken en produceren daarbij onder andere kleine hoeveelheden alcohol en koolzuurgas. Azijnzuurbacteriën zetten vervolgens een deel van die alcohol om in organische zuren. Geleidelijk wordt de thee minder zoet, zuurder en soms licht bruisend.
De bekende rubberachtige schijf wordt vaak de SCOBY genoemd, hoewel dit technisch gezien de pellicle is: een laag cellulose die tijdens de fermentatie wordt gevormd. Deze bevat micro-organismen, maar de gefermenteerde startervloeistof is minstens zo belangrijk. Die zure vloeistof zorgt er namelijk voor dat vanaf het begin de juiste omstandigheden voor fermentatie aanwezig zijn.
In deze handleiding beginnen we met een batch van twee liter: groot genoeg om de moeite waard te zijn, maar nog altijd overzichtelijk terwijl je leert hoe jouw kombucha zich tijdens de fermentatie gedraagt.
Benodigdheden
Voor ongeveer twee liter kombucha heb je nodig:
1,75 liter water
100 g gewone witte kristalsuiker
10 g losse zwarte of groene thee, of ongeveer 5 theezakjes
250 ml goed gefermenteerde, ongearomatiseerde kombucha als startervloeistof
Een gezonde kombucha-pellicle
Een schone glazen pot van minstens 2,5 liter
Een schone, fijngeweven doek of papieren koffiefilter
Een elastiek
Een schone lepel
Glazen flessen die geschikt zijn voor koolzuurhoudende dranken, als je de kombucha later wilt bottelen
Voor je eerste batch kun je de SCOBY en startervloeistof het best verkrijgen via een betrouwbare bron. Een commercieel verkrijgbare starter heeft de voorkeur boven een cultuur waarvan je niet weet hoe die bewaard of behandeld is.
Gebruik echte thee van de Camellia sinensis, zoals zwarte, groene, witte of oolongthee. Kruideninfusies bevatten niet dezelfde voedingsstoffen en zijn daarom niet geschikt als enige basis terwijl je een cultuur opbouwt. Vermijd ook gearomatiseerde theesoorten die etherische oliën bevatten, omdat deze het fermentatieproces kunnen verstoren.
Aan de slag
Stap 1: Maak je materiaal schoon
Was je handen en maak de glazen pot, lepel en al het andere materiaal grondig schoon. Spoel alles goed af zodat er geen zeepresten achterblijven.
Je hoeft van je keuken geen steriel laboratorium te maken. Kombucha is zelf een levende microbiële cultuur. Wel is het belangrijk om te voorkomen dat voedselresten, schimmelsporen of ongewenste micro-organismen in de fermentatie terechtkomen.
Controleer ook of de glazen pot geen barsten of beschadigingen heeft. Glas heeft de voorkeur, omdat kombucha tijdens de fermentatie zuur wordt. Langdurig contact met ongeschikte metalen, keramiek of sommige kunststoffen kan ervoor zorgen dat ongewenste stoffen in de drank terechtkomen.
Stap 2: Maak de zoete thee
Breng het water aan de kook. Voeg de thee toe en laat deze ongeveer tien minuten trekken. Verwijder vervolgens de theeblaadjes of theezakjes, voeg de suiker toe en roer totdat deze volledig is opgelost.
De suiker wordt niet alleen toegevoegd om de drank zoet te maken. Ze vormt de voedingsbron voor de gisten en bacteriën die de fermentatie mogelijk maken. Proberen een "gezondere" kombucha te maken door de hoeveelheid suiker sterk te verminderen, kan leiden tot een zwakke of onvoorspelbare fermentatie. In de uiteindelijke drank blijft weliswaar een deel van de suiker over, maar hoeveel precies hangt af van de cultuur, de temperatuur en de duur van de fermentatie.
Laat de zoete thee vervolgens volledig afkoelen tot kamertemperatuur. Voeg de cultuur nooit toe aan warme thee: de hitte kan de micro-organismen die je nodig hebt beschadigen of doden.

Stap 3: Voeg de starter toe
Giet de afgekoelde thee in de glazen pot. Voeg de 250 ml goed gefermenteerde kombucha toe en leg de pellicle voorzichtig op het oppervlak.
De pellicle kan blijven drijven, naar de bodem zakken, schuin hangen of ergens halverwege blijven zweven. Dat is allemaal normaal. Ongeacht waar de oorspronkelijke pellicle terechtkomt, vormt zich tijdens de fermentatie vaak vanzelf een nieuwe, crèmekleurige laag aan het oppervlak.
De startervloeistof maakt de nieuwe batch vanaf het begin voldoende zuur en helpt zo de groei van ongewenste micro-organismen te onderdrukken. Vervang deze daarom niet door azijn. Azijn bevat een andere samenstelling van micro-organismen en kan de cultuur verstoren.
Stap 4: Dek af en laat fermenteren
Dek de pot af met een fijngeweven doek of een papieren koffiefilter en zet deze vast met een elastiek. De afdekking moet lucht doorlaten, maar fruitvliegjes en stof buiten houden. Een kaasdoek is hiervoor vaak te grof geweven.
Zet de pot op een plaats:
Buiten direct zonlicht.
Uit de buurt van het fornuis en sterke geuren.
Waar hij niet voortdurend wordt verplaatst.
Met een redelijk stabiele kamertemperatuur.
Een temperatuur van ongeveer 20–25 °C werkt meestal het best. In een koelere ruimte verloopt de fermentatie trager. Bij hogere temperaturen gaat de fermentatie sneller en kan de kombucha ook sneller zuur worden.
Laat de kombucha vervolgens ongeveer 7 tot 14 dagen fermenteren.
Stap 5: Begin met proeven
Begin na ongeveer zeven dagen dagelijks te proeven. Schuif een schone lepel of een schoon rietje voorzichtig onder het oppervlak en neem een klein beetje kombucha. Drink niet rechtstreeks uit het rietje of van de lepel en steek deze daarna terug in de pot.
In het begin zal de thee nog vrij zoet smaken. Naarmate de fermentatie vordert, neemt de zoetheid af en wordt de frisse zuurte steeds duidelijker. De kombucha is klaar wanneer hij aangenaam friszuur smaakt, maar nog mooi in balans is — niet wanneer er een vast aantal dagen verstreken is.
De temperatuur in je keuken, de sterkte van de startercultuur en je persoonlijke smaak spelen allemaal een rol. Kombucha leren maken betekent daarom ook leren herkennen hoe die smaak zich tijdens de fermentatie ontwikkelt.
Laat de kombucha niet eindeloos fermenteren in de veronderstelling dat langer automatisch gezonder is. Na verloop van tijd wordt de drank steeds zuurder en kan hij uiteindelijk meer op azijn dan op kombucha gaan lijken.
Stap 6: Bewaar starter voor de volgende batch
Ben je tevreden over de smaak? Dan is het tijd om de volgende batch voor te bereiden.
Haal de SCOBY met schone handen uit de pot.
Bewaar minstens 250 ml ongearomatiseerde kombucha.
Bewaar de pellicle in deze vloeistof totdat je een nieuwe batch maakt.
Deze achtergehouden kombucha vormt de startervloeistof voor je volgende brouwsel. Doe dit altijd vóór je fruit, kruiden of andere smaakmakers toevoegt.
Na elke batch zal zich meestal een nieuwe pellicle vormen. Je hoeft daarom geen steeds hogere stapel pellicles te bewaren. Eén of twee gezonde pellicles, samen met voldoende goed gefermenteerde startervloeistof, zijn ruim voldoende.
Na de eerste fermentatie
Optie 1: Meteen in de koelkast
Giet de kombucha over in schone flessen, sluit ze goed af en zet ze direct in de koelkast. Er kan nog wat koolzuur ontstaan, maar meestal blijft de drank slechts licht bruisend.
De koelkast vertraagt de fermentatie, maar stopt die niet volledig. Bewaar de flessen daarom gekoeld en open ze voorzichtig.
Voor je eerste batch is dit de eenvoudigste en veiligste optie.
Optie 2: Meer bruis ontwikkelen
Wil je een bruisendere kombucha? Voeg dan een kleine hoeveelheid fruit, vruchtensap of gember toe aan drukbestendige fermentatieflessen. Als veilige richtlijn kun je beginnen met ongeveer:
1 à 2 eetlepels vruchtensap per fles van 500 ml, of
enkele kleine stukjes fruit, of
een dun schijfje verse gember.
Laat enkele centimeters ruimte boven de vloeistof, sluit de flessen goed af en laat ze één tot drie dagen op kamertemperatuur staan. Zet ze daarna goed gekoeld in de koelkast voordat je ze opent.
Tijdens deze tweede fermentatie blijft in de afgesloten fles koolzuurgas ontstaan. Te veel suiker, een te lange fermentatie of een ongeschikte fles kan leiden tot hevig schuimen of, in uitzonderlijke gevallen, zelfs tot glasscherven door overdruk. Gebruik daarom altijd flessen die geschikt zijn voor koolzuurhoudende dranken, bewaar ze op een veilige plaats en open ze langzaam boven de gootsteen. Er is geen enkele reden om het maximale aan koolzuur na te streven.
Een afgesloten tweede fermentatie kan ook het alcoholgehalte verder doen toenemen. Zelfgemaakte kombucha mag daarom niet automatisch als volledig alcoholvrij worden beschouwd.
Wat is normaal — en wat niet?
Bruine sliertjes die onder de pellicle hangen.
Bruin bezinksel op de bodem van de pot.
Luchtbelletjes onder of in de nieuwe pellicle.
Een dun, doorzichtig vlies dat zich aan het oppervlak vormt.
Een onregelmatige of bobbelige pellicle.
De oorspronkelijke pellicle die naar de bodem zakt.
Een scherpe, azijnachtige geur zonder rotte of bedorven geuren.
Gooi de volledige batch weg als je het volgende ziet
Droge, pluizige plekken op het oppervlak.
Ronde vlekken die lijken op broodschimmel.
Blauwe, groene, zwarte of duidelijk pluizige witte schimmel.
Een rotte of andere duidelijk afwijkende geur.
Schimmel groeit waar zuurstof aanwezig is en verschijnt daarom vrijwel altijd aan het oppervlak. Zie je schimmel? Schep die dan niet weg om de vloeistof eronder alsnog te bewaren. Gooi zowel de kombucha als de SCOBY weg, maak al je materiaal grondig schoon en begin opnieuw met een nieuwe cultuur.
Twijfel je echt? Gooi de batch dan weg. Een pot thee en suiker is eenvoudig te vervangen.
Is kombucha gezond?

Kombucha is één van de vele gefermenteerde voedingsmiddelen die ons in contact brengen met een veel grotere microbiële wereld. Tijdens de fermentatie zetten bacteriën en gisten de thee en suiker om in organische zuren en andere stoffen die kunnen interageren met de micro-organismen die al in onze darmen leven. Deze micro-organismen vestigen zich niet noodzakelijk blijvend in de darm, maar zelfs tijdelijke bezoekers — en de stoffen die ze produceren — kunnen invloed uitoefenen op de omgeving waar ze doorheen bewegen.
Dat is relevant omdat het darmmicrobioom veel meer doet dan alleen helpen bij de spijsvertering. Het draagt bij aan het behoud van de darmbarrière, communiceert met het immuunsysteem en speelt een rol bij de verwerking van voedingsstoffen en de aanmaak van metabolieten die ontsteking, stofwisseling en zelfs de communicatie tussen darm en hersenen kunnen beïnvloeden. Veranderingen in het microbioom worden in verband gebracht met veel aspecten van onze gezondheid. Tegelijk is die relatie complex: er bestaat niet één "ideaal" microbioom en een verband betekent niet automatisch dat er ook sprake is van een oorzakelijk verband.
Gefermenteerde voedingsmiddelen kunnen een manier zijn om dit ecosysteem regelmatig bloot te stellen aan een grotere diversiteit aan micro-organismen (probiotica) en fermentatieproducten (postbiotica). In een humane voedingsstudie leidde een voedingspatroon rijk aan gefermenteerde voedingsmiddelen tot een grotere diversiteit van het darmmicrobioom en ging dit gepaard met een daling van verschillende ontstekingsmarkers. De onderzochte voedingsmiddelen waren onder andere yoghurt, kefir, kimchi en gefermenteerde groenten, en niet uitsluitend kombucha. Die resultaten kunnen daarom niet zomaar worden doorgetrokken naar elke fles kombucha. Ze helpen wel te verklaren waarom gefermenteerde voeding een waardevolle plaats kan hebben binnen een gevarieerd voedingspatroon: niet als behandeling of snelle oplossing voor een perfecte darmgezondheid, maar als één manier om het levende ecosysteem waarmee onze gezondheid nauw verweven is, te ondersteunen.
Voor wie is voorzichtigheid aangewezen?
Omdat zelfgemaakte kombucha ongepasteuriseerd, zuur en niet volledig alcohol- of cafeïnevrij is, is hij niet voor iedereen even geschikt. Zwangere vrouwen, jonge kinderen, mensen met een sterk verminderde weerstand en mensen die om medische of andere redenen alcohol moeten vermijden, doen er goed aan extra voorzichtig te zijn en kunnen er verstandig aan doen geen zelfgemaakte kombucha te drinken.
Ook mensen met een nier- of leveraandoening, een verhoogde kans op metabole acidose of andere ernstige medische aandoeningen bespreken het gebruik van kombucha het best eerst met hun arts.
Begin bovendien met een kleine hoeveelheid, bijvoorbeeld 100 tot 125 ml, zodat je kunt zien hoe je lichaam erop reageert. Kombucha is geen drank die je zonder nadenken per liter hoeft te drinken.
Je volgende batch wordt al een stuk makkelijker
Bij je eerste batch volg je vooral de instructies, omdat je nog niet weet waar je precies op moet letten. Tegen de tweede of derde batch worden de veranderingen herkenbaar: het doorschijnende laagje aan het oppervlak, de bruine gistdraden en de geleidelijke overgang van zoet naar friszuur.
Dat is misschien wel één van de mooiste aspecten van fermenteren. Je drukt niet op een knop om telkens exact hetzelfde product te krijgen. Je creëert de omstandigheden waarin een levend proces zich kan ontwikkelen en leert gaandeweg herkennen wanneer dat proces de goede richting uitgaat.
Meer weten?
Mijn eigen avontuur met kombucha begon met The Big Book of Kombucha (enkel verkrijgbaar in het Engels) van Hannah Crum en Alex LaGory. Het is een uitgebreid maar toegankelijk boek dat alles behandelt: van je eerste batch tot smaakvariaties, het oplossen van problemen en meer geavanceerde brouwmethoden. Je vindt het terug in de The Health Shift Library.
Vervolg jouw Health Shift
Op The Health Shift ontdek ik regelmatig praktische manieren om je gezondheid beter te begrijpen en te ondersteunen — zonder strenge regels of een overvloed aan gezondheidsadvies.
Schrijf je onderaan deze pagina in voor de nieuwsbrief en ontvang nieuwe artikelen en Health Shift Experimenten rechtstreeks in je inbox.


